İnternet Kafe Programı Neden Artık Ücretsiz Değil?

Yaklaşık yirmi yıl boyunca internet kafe programı ücretsizdi. İndiriyordunuz, müşterileriniz oynarken istemci ekranlarında reklam gösteriyordu. Düzen bundan ibaretti. Kafe sahibi hiçbir şey ödemiyordu, çünkü ödeyen başkası vardı: reklamveren.

O düzen sessizce sona eriyor. Ücretsiz kafe programları teker teker ücretliye geçti. Ücretsiz yılları hatırlayan kafe sahiplerinin sebebini merak etmesi çok normal. Dürüst cevabın açgözlülükle ilgisi yok. Cevap, internetin bir internet kafede oturan insanları sayamamasıyla ilgili.

Eski anlaşma ve neden yürüdüğü

Reklamla finanse edilen ücretsiz yazılım basit bir takas. Yapan taraf aracı bedava verir, kullanıcıların önüne reklam koyar ve o gösterimlerin karşılığını alır. Bu takas, reklamverenin kime ulaştığını görebildiği her yerde yürür. Ev kullanıcısı, reklam ağının tanıyabildiği, izleyebildiği ve değer biçebildiği tek bir kişidir.

İnternet kafe ise bu düzenin her parçasını bozuyor.

Tek bağlantı, otuz makine

Kafe tek bir internet bağlantısının arkasında durur. Otuz bilgisayar, tek bir genel IP adresi. Dışarıdan bakıldığında bütün o hareket tek bir yerden geliyor gibi görünür.

Reklam sistemi için bu bir müşteri değil, bir uyarı işaretidir. Gün boyu otuz kişilik hareket üreten tek bir adres, yoğun bir insandan çok otomatik bir şeye benzer. Aynı makine her saat başka bir kişidir. Bu ağların dayandığı takip yöntemlerinin hiçbiri ayakta kalmaz. Üzerine profil kurulacak sabit bir ziyaretçi yoktur, geri gelen müşteriyle ilk kez gelen müşteriyi ayırmanın yolu da yoktur.

Sonuçta trafik en iyi ihtimalle tekil sayılmaz, en kötü ihtimalle geçersiz kabul edilip elenir. Gösterimler teknik olarak yapılır ve neredeyse hiçbir şey etmez.

Bu bir ölçme sorunu, kalite sorunu değil

Yanlış anlatılan kısım tam olarak burası. Bunların hiçbiri internet kafe müşterisinin insan olarak değersiz olduğu anlamına gelmiyor. Onlar gerçek bir mekânda gerçek para harcayan gerçek oyunculardır. Sorun kim oldukları değil. Sorun, hepsi tek bir adresi paylaşıp ortak makineler arasında dönerken çevrimiçi reklam düzeneğinin onları birer birey olarak görememesidir. Ziyaretçi gerçek. Sistem onu sayamıyor. Sayamadığı için de parasını ödeyemiyor.

Geçmişte o gösterimlerle ayakta duran bir model, kazanmayı bıraktı. Kendi masrafını çıkaramayan bir yazılım da sonsuza kadar ücretsiz kalamaz.

Şimdi aslında neyin parasını ödüyorsunuz

Reklam geliri gidince yazılımın parasını onu kullananların ödemesi gerekiyor. Bu kulağa kayıp gibi geliyor, ta ki neyi değiştirdiğini fark edene kadar.

Ücretsiz aslında hiçbir zaman ücretsiz değildi. Müşterileriniz onun bedelini ekran alanıyla ve dikkatiyle ödedi. Yazılım nihayetinde size değil reklamverene hizmet etmek üzere tasarlanıyordu. Ücretli yazılım bunu tersine çevirir. Müşterilerinizin ekranında reklam yoktur, kimse onların dikkatini satmaz ve ürün kafe sahibine para kazandırmak üzere tasarlanır, çünkü artık ödeyen odur. Destek ve güncellemeleri, hizmet ettiği insanlar finanse eder.

HandyCafe bu tablonun neresinde

Bunu açıkça konuşabiliyoruz, çünkü aynısını biz de yaşadık. HandyCafe yirmi yıl boyunca ücretsiz ve reklam destekliydi, arkasında on milyonlarca indirme var. HandyCafe Genesis ise tam da yukarıdaki sebeple ücretli. Eski model kafeler için çalışmayı bıraktı. Biz de reklamverene değil kafe sahibine karşı sorumlu olan bir model kurduk.

Kafe yazılımının size şimdi ne kadara mal olması gerektiğini tartıyorsanız, ücretsiz günlerin hatırasına değil karşılığında ne aldığınıza bakmak işi kolaylaştırır. Özellikler sayfası bunu tek tek gösteriyor. Kendi saat ücretinizi belirliyorsanız da aynı dürüst mantık saat ücretinin nasıl belirlendiği yazısında geçerli.

Ücretsizin kendi dönemi vardı. O dönem, birileri açgözlü olmaya karar verdiği için değil arkasındaki hesap tutmayı bıraktığı için bitti. Aracın parasını ödemek, alışverişi dürüst hâle getiriyor.