สายอินเทอร์เน็ต
แท็บ WAN ในหน้าอินเทอร์เน็ตคือที่เก็บสายอินเทอร์เน็ตทั้งหมดของร้าน ร้านที่มี สายเดียวตั้งค่าครั้งเดียวแล้วก็ไม่ต้องกลับมาอีก ร้านที่ออฟไลน์ไม่ได้เลยจะเพิ่ม สายที่สอง
การเพิ่มสาย
แต่ละสายต้องมีการ์ดแลนของตัวเองบน PC เกตเวย์ และรับแอดเดรสได้หนึ่งในสามแบบ:
- อัตโนมัติ โมเด็มแจกแอดเดรสให้ ร้านส่วนใหญ่ใช้แบบนี้ และคุณไม่ต้องทำอะไร เพิ่ม
- แอดเดรสคงที่ ผู้ให้บริการให้แอดเดรส ซับเน็ต และเกตเวย์มาให้พิมพ์กรอก
- PPPoE ผู้ให้บริการให้ชื่อผู้ใช้และรหัสผ่านมา พบบ่อยในสาย DSL ที่ตั้งโมเด็ม เป็นโหมดบริดจ์
กำหนดแอดเดรสสำหรับตรวจสอบให้แต่ละสายถ้าต้องการให้เกตเวย์เฝ้าดูอย่างใกล้ชิด เกตเวย์จะ ping แอดเดรสนั้นเพื่อตัดสินว่าสายใช้งานได้จริง ไม่ใช่แค่เสียบสายอยู่
ลำดับความสำคัญ
ทุกสายมีตำแหน่งในลำดับ โดย 1 คือสายที่คุณต้องการใช้ เกตเวย์เฝ้าดูทุกสาย และใช้สายที่ดีที่สุดที่พร้อมใช้งาน เมื่อสายแรกล่ม ทราฟฟิกจะย้ายไปสายถัดไป และย้ายกลับเมื่อสายแรกกลับมา
สายที่อยู่ระดับเดียวกันไม่ได้แบ่งทราฟฟิกกันเท่าๆ กัน ให้อ่านลำดับว่า "ใช้สายนี้ ถ้าสายนี้ใช้ไม่ได้ก็ใช้สายนั้น" ร้านที่มีไฟเบอร์และมือถือสำรองจะตั้งไฟเบอร์เป็น 1 และสายสำรองเป็น 2 สายสำรองจะอยู่เฉยๆ จนถึงวันที่จำเป็นต้องใช้
ส่งอุปกรณ์ออกทางสายที่เลือก
อุปกรณ์ที่ตั้งชื่อไว้สามารถผูกไว้กับสายใดสายหนึ่งได้ เหตุผลที่พบบ่อย:
- คอนโซลหรือเครื่องสตรีมที่ควรอยู่บนสายเร็วเสมอ แม้สายนั้นจะใช้งานหนัก
- เครื่องแคชเชียร์หรือ PC สำนักงานที่ต้องใช้แอดเดรสของสายที่สอง
การผูกสายจะติดตามอุปกรณ์ ไม่ใช่เครื่องลูกข่ายที่อุปกรณ์นั้นบังเอิญอยู่ ดูวิธีตั้งชื่อ และจัดกลุ่มอุปกรณ์ได้ที่ อุปกรณ์และความเร็ว
เมื่อสายล่ม
แท็บภาพรวมแสดงว่าตอนนี้สายไหนรับทราฟฟิกอยู่และนานเท่าไรแล้ว สายที่เคยล่มแล้ว กลับมาจะทิ้งร่องรอยไว้ที่นั่น ซึ่งเป็นที่ที่ควรดูเมื่อลูกค้าบอกว่าเน็ต "แปลกๆ ไปเมื่อกี้"
ฝั่งร้านไม่ต้องรีสตาร์ตอะไรเมื่อมีการสลับสาย เซสชันดำเนินต่อไป และการดาวน์โหลด ส่วนใหญ่ก็ไม่สะดุด
สิ่งที่ทำไม่ได้
- ไม่ได้รวมความเร็วของสองสายเข้าด้วยกัน ทราฟฟิกวิ่งบนสายเดียวในแต่ละช่วงเวลา
- ไม่ได้แบ่งการดาวน์โหลดไฟล์เดียวไปทั้งสองสาย
- สายที่เสียบอยู่แต่ไม่ตอบสนองอะไรเลย อาจยังดูเหมือนใช้งานได้ในสายตาเกตเวย์ ถ้าไม่มีแอดเดรสสำหรับตรวจสอบ ให้กำหนดแอดเดรสนี้ให้สายสำรองด้วย